Blog

Zima pod znakiem wrony

Wyobraźnia jako język oporu

„(…) jeszcze dzierżymy ruiny świątyń widma ogrodów i domów / jeśli stracimy ruiny nie pozostanie nic” – relacjonuje kronikarz w „Raporcie z oblężonego miasta” Zbigniewa Herberta. Warszawie w „Zimie pod znakiem wrony” Kasi Adamik pozostało niewiele więcej. Obrazy rozpływające się w śnieżnej zadymce, widma i widziadła. Ale to więcej niż nic. To już całkiem dużo. Przecież, jak zauważa jeden z bohaterów filmu, siłą zdolną pokonać komunizm, jest wyobraźnia.

Czytaj dalej

Dwaj prokuratorzy

Cóż to jest prawda?

Jest rok 1937. W ZSRR trwa właśnie kulminacja Wielkiej Czystki. Stalin, owładnięty paranoją utraty władzy, skazuje na więzienie i śmierć wielu oddanych państwu i idei obywateli. Armia Czerwona traci czołowych generałów i oficerów – niegdyś bohaterów, dziś wyimaginowanych zdrajców. NKWD działa właściwie bez kontroli, a w wyniku sfingowanych procesów miliony ludzi trafiają do obozów pracy.

Czytaj dalej

„Raport Pileckiego”

Opowieść o życiu niezłomnego bohatera

Żołnierz, konspirator, działacz ruchu oporu, powstaniec warszawski i ochotnik do Auschwitz. Autor słynnego raportu, dokumentującego niebywałe okrucieństwo, jakiego doświadczyła ludzkość w nazistowskim obozie zagłady w Oświęcimiu. Według brytyjskiego historyka Michaela Foota był jedną z sześciu najodważniejszych postaci walczących w II wojnie światowej.

Czytaj dalej