„W głowie się nie mieści 2”

Animacja – tak jak pierwsza część filmu – w obrazowy sposób przedstawia skomplikowane mechanizmy działania ludzkiego mózgu. Tym razem akcent pada na (nowe) emocje, przekonania i samooceny. Film jednocześnie objaśnia świat naszych reakcji i motywy poszczególnych zachowań (uświadamia, że emocje odpowiadają za wspomnienia, a ważne wspomnienia kształtują przekonania) i zgrabnie metaforyzuje trudne zagadnienia – takie jak mechanizmy wyparcia czy przyczyny powstawania lęków.

Bogactwo treści popularnonaukowych to jednak nie wszystko, co mieści się w „Głowie się nie mieści”. Mamy tu do czynienia z dynamiczną, pełną zwrotów akcji historią, w której widz z wypiekami na twarzy śledzi zarówno walkę uosobionych Emocji o ocalenie Riley, jak i przygody samej dziewczynki, budującej nowe relacje rówieśnikami. Z tego powodu animacja sprawdzi się jako propozycja dla dzieci ze szkół podstawowych (już od pierwszej klasy), dla uczniów szkół ponadpodstawowych i dorosłych. W zależności od świadomości i dojrzałości widzów, „W głowie się nie mieści” można bowiem potraktować jako porywający film przygodowy, analizę procesów odpowiadających za nasze postawy i minitraktat o zmianach okresu dojrzewaniu.

Zobacz zwiastun filmu „W głowie się nie mieści 2”

O czym jest film „W głowie się nie mieści 2”?

Za sterami panelu emocjonalnych reakcji stoją niezastąpione Emocje z pierwszej odsłony animacji: Radość, Smutek, Strach, Gniew i Odraza. Prym – znów – wiedzie Radość. Dba ona o pogodę ducha dziewczynki, łagodzi impulsywne reakcje Gniewu i Strachu, opiekuje się Smutkiem, niekiedy negocjuje z Odrazą. Dzięki temu w głowie Riley panuje porządek – dobre wspomnienia stają się podstawą do powstawania sądów i przekonań na własny temat. Złe wspomnienia, za pomocą sprytnego urządzenia, Radość wyrzuca do „tyłu głowy”, uznając, że są niepotrzebne. Dzięki temu Riley może wierzyć w to, że jest dobrą przyjaciółką i że podejmuje właściwe decyzje. Wspierana przez rodziców, odnosi sukcesy, które utwierdzają ją w przekonaniu, że w jej życiu wszystko jak najlepiej się układa. Ten niezachwiany, dziecięcy optymizm zostanie jednak poddany próbie. Riley wyjedzie na kilkudniowy obóz sportowy, gdzie będzie musiała odnaleźć się w nowym towarzystwie i zdecydować, czy utrzymać dawne przyjaźnie. W tym samym czasie w jej głowie pojawią się nowi goście – Obawa, Nuda, Wstyd i Zazdrość. Czy w tej sytuacji Radość utrzyma swoją dominację? Co spotka Riley, kiedy o jej zachowaniem zacznie sterować Obawa?

Jak mówić o tym, co mieści się w głowie?

Filmowa opowieść dostarczy ważnych narzędzi do rozmowy o emocjach i pozwoli zbudować obrazowe punkty odniesienia dla abstrakcyjnych pojęć (strumień świadomości, wyspy osobowości, burza mózgów). Wskaże też związki między poszczególnymi elementami i zasadami działania mózgu. Uświadomi, że każda emocja jest ważna i może pomóc w budowaniu relacji międzyludzkich, ale też dominacja każdej może okazać się niebezpieczna. Odwołując się do losów Riley i stanów emocjonalnych stojących za jej reakcjami, młodsi (i starsi) widzowie zrozumieją własne motywacje. Mają też szansę odnieść się do nich z większą wyrozumiałością, akceptując swoje uczucia jako naturalną część ludzkiego doświadczenia. Dzięki temu będą lepiej przygotowani do radzenia sobie z trudnymi sytuacjami i budowania zdrowych relacji z innymi.

Obraz dojrzewania

Alarm „Dojrzewanie”, który budzi Emocje w nocy, początkowo wydaje się przedwczesny, możliwy do zignorowania. Radość, przodująca w ochronie Riley przed konfrontacją z trudnymi doświadczeniami, chce zaprzeczyć konieczności zmierzenia się z nowymi wyzwaniami. Tym razem jednak unikanie problemów nic nie da. Oto w centrum dowodzenia umysły Riley pojawiają się zupełnie nowe Emocje, które od razu zaprowadzają własne porządki. Radość, Smutek, Strach, Odraza i Gniew są już niewystarczające – dominująca w towarzystwie Obawa decyduje się wyrzucić je z centrum dowodzenia. Od teraz zachowanie Riley będzie zależało przede wszystkim od lęku – przed oceną, przed odrzuceniem, przed kompromitacją. Okaże się, że troska o to, by odnaleźć się w nowej grupie rówieśniczej będzie wymagała od bohaterki gruntownej zmiany przekonań. Pogodzenia się z tym, że nie zawsze postępuje słusznie i zweryfikowania systemu wartości. Trzęsienie ziemi w głowie Riley i związany z nim kryzys jej samooceny i relacji z bliskimi będą jednak niezwykle istotne. Pobudzą dziewczynkę do głębszej, bardziej wnikliwej autorefleksji, pomogą jej podejmować świadome decyzje.

Lista problemów poruszonych w animacji jest tak długa, że warto podsumować ją w podpunktach.

Jakie tematy możecie podjąć po seansie?

– Mechanizmy działania ludzkiego mózgu,

– Zmiany zachowania spowodowane dojrzewaniem,

– Wartość dorastania jako etapu weryfikacji przekonań na własny temat,

– Znaczenie i funkcja różnych emocji w naszym życiu,

– Prawo do popełniania błędów,

– Ważna rola trudnych i smutnych wspomnień,

– Budowanie samooceny,

– Znaczenie akceptacji rówieśników,

– Wierność własnym przekonaniom,

– Waga słów: jesteś wystarczająca/-y.

„W głowie się nie mieści 2” to znakomita propozycja na ostatni przed wakacjami (albo pierwszy po wakacjach) seans, który nie tylko dostarczy rozrywki, ale także stanie się pretekstem do głębokich i wartościowych rozmów o emocjach, dorastaniu i budowaniu samoświadomości.

Na film zapraszamy do kin od 12 czerwca!

Agata Szulc-Woźniak