Dzielna banda i tajemnica zaginionego wujka

Dziki Zachód to miejsce dla prawdziwych śmiałków! Czy okażą się nimi Mary i Tom, sieroty z Irlandii? Dzieci przybyły właśnie za ocean, aby odnaleźć wujka, który jest ich jedynym opiekunem. W trakcie podróży pociągiem młodzi bohaterowie poznają Nicka, chłopca na wózku. Cała trójka szybko się zaprzyjaźni i stworzy niezwykle dzielną, wręcz nieustraszoną drużynę. Brzmi trochę na wyrost? Nic podobnego – wkrótce dzieci stawią czoła niebezpieczeństwom, które onieśmieliłyby nawet wytrawnych poszukiwaczy przygód! Przekonają się też, że pozory mogą mylić, a najlepszą drogą do poznania rzeczywistości są… otwarta głowa i otwarte serce!

Zobacz zwiastun filmu „Dzielna banda”:

„Dzielna banda” to z pewnością warta polecenia, a w wielu aspektach wręcz przełomowa, filmowa propozycja. Jednocześnie zachwyci młodych widzów dynamiczną, wciągającą akcją, i skłoni ich do wielu ważnych refleksji – o stereotypach, niepełnosprawności, prawdziwej bliskości… Jakie tematy do rozmów znajdziecie w tej historii?

Optymizm działa cuda!

„Dzielna banda”, choć zabierze Was na prawdziwie dzikie pustkowia, uświadomi Wam, że świat jest miejscem, do którego warto się uśmiechać. Które warto, tak jak mistrzyni radości, Mary, poznawać bez strachu i bez uprzedzeń, spodziewając się po nim tego, co najlepsze. Rzeczywistość może być fascynująca także wtedy, kiedy przynosi kolejne wyzwania. Seans zachęci Was do rozmowy na temat wartości pogody ducha i tego, co zyskujemy, wybierając – wbrew przeciwnościom – perspektywę nadziei.

O przyjaźni

„Dzielna banda” to także opowieść o bliskości – o przyjaźni, która nie zna granic. Mary, Tom i Nick pokazują, że prawdziwi przyjaciele potrafią się zaakceptować takimi, jakimi są. Uczą, że różnice, zarówno te kulturowe, jak i fizyczne, mogą stać się źródłem siły, a nie przeszkodą. Film ukazuje, jak ważne jest to, aby w relacjach międzyludzkich nie skupiać się na tym, co nas dzieli, ale na tym, co łączy. Wspólne wyzwania, przeżycia i wzajemne wsparcie to fundament, na którym można zbudować piękną przyszłość.

O uprzedzeniach

„Dzielna banda” skutecznie dementuje wiele stereotypów. Młodzi bohaterowie nie boją się „dzikich” Indian, z łatwością nawiązują kontakty z nowymi przyjaciółmi i nie poddają się presji „większych i silniejszych”. Przekonują się też, że rodziny nie muszą łączyć więzy krwi. Wzruszające momenty animacji pokazują, jak bliscy mogą stać się ludzie, których sami wybieramy – jak w rodzinie adopcyjnej. Największą zaletą animacji zdaje się jednak sposób, w jaki podejmuje ona temat rozmaitych ograniczeń sprawności.

O niepełnosprawności

Opowieść rozbraja nieporadność i niezręczność w kontaktach z ludźmi doświadczającymi fizycznych ograniczeń. Animację można potraktować wręcz jako swego rodzaju instruktaż i praktyczny przewodnik savoir-vivre’u wobec osób z niepełnosprawnościami. Nick, chłopiec na wózku, nie odgrywa bowiem w tej historii roli „innego” – jest członkiem ekipy, który na równych prawach bierze udział w przygodach. Jego ograniczenia nie budzą w nikim lęku, wycofania, nadmiernej ciekawości. Są traktowane naturalnie. Co więcej, niepełnosprawność nie definiuje roli Nicka. „Dzielna banda” uczy, jak naturalnie traktować różnorodność, zachęcając widzów do postawy pełnej szacunku, bez zbędnego współczucia czy unikania trudnych tematów.

Dziecięca perspektywa

Film przypomina, że dziecięca otwartość i intuicja mogą być najlepszym przewodnikiem w relacjach międzyludzkich. Jak to możliwe, że Mary i Tom, młodzi bohaterowie bez wielkiej wiedzy, bez pieniędzy i „pozycji społecznej” potrafią wybrać postawy najlepsze z możliwych?… Czyżby intuicja dziecięcej empatii mogła być przewodnikiem tam, gdzie zawodzą konwencje społeczne, wyuczone schematy i z góry przyjęte założenia?… Koniecznie to sprawdźcie i przekonajcie się, czego możemy nauczyć się od najmłodszych!

Na film „Dzielna banda” zapraszamy do kin od 31 stycznia!

Agata Szulc-Woźniak