Drodzy Nauczyciele, o sytuacji, w której się znaleźliście nie jest nam łatwo pisać…

Po ubiegłorocznych rozczarowaniach związanych z potyczkami o uznanie wagi Waszej zawodowej misji (wykraczającej przecież poza pensum i skutecznie wdzierającej się w życie prywatne) nastąpiła pandemia. Nagle okazało się, że Wasza praca to nie 12-miesięczna swawola (w tym 2-miesięczne wakacje). Świat wreszcie odkrył, że nie umie sobie bez Was poradzić. Czy zatem po tym odkryciu stał się dla Was bardziej przychylny?

Czy może przeciwnie – rzucił Was na głęboką wodę i zmusił do kilkudniowego przeskoku ze szkoły stacjonarnej do zdalnej edukacji przyszłości – bez niezbędnych kursów, dodatkowych rozwiązań sprzętowych i  wsparcia psychologicznego?

Do całego repertuaru nauczycielskich dramatów dochodzi trwające w większości szkół od minionego tygodnia stacjonarne nauczanie w czasach zarazy oparte na chaotycznych zasadach. Skąd powinny płynąć konkretne, mierzalne rozwiązania – płyną szczerozłote rady. Skąd powinien płynąć płyn do dezynfekcji… no mamy nadzieję, że chociaż on jest na swoim miejscu…

Z czym więc musicie zmagać się jako pedagodzy, nauczyciele, wychowawcy?

Na Waszych barkach niespodziewanie spoczywają odpowiedzialność za zdrowie publiczne, obawy rodziców, własny niepokój, brak informacji. Dodajmy do tego szkolne zamieszanie i uczniowską miksturę niefrasobliwości z nadwrażliwością. I wypełnioną zobowiązaniami, bezwzględną podstawę programową, która wyjątków nie uznaje.

Drodzy Nauczyciele, nie wiadomo, jak potoczy się ten rok (czy w rodzicielskich kolejkach do wejścia do szkoły 1 września również toczyły się zakłady, jak długo edukacja stacjonarna wytrzyma swój upragniony przez wszystkich, i brawurowy zarazem, powrót?). Wiadomo, że będzie to rok nietuzinkowy i niezwykle wyzwaniowy.

Chcielibyśmy podzielić się z Wami ważną wskazówką Marcina Zaroda – Nauczyciela Roku 2013, członka grupy Superbelfrzy RP. W eseju „Jak nauczyciele mogą obecnie zadbać o swój dobrostan” w publikacji „Edukacja w czasach pandemii COVID-19. Z dystansem o tym, co robimy obecnie jako nauczyciele” (red. Jacek Pyżalski, Warszawa: EduAkcja), wydanej w pierwszych tygodniach społecznej izolacji, pisał:

„[…] profesjonalnie podchodzący do swojego zawodu ratownicy medyczni i lekarze doskonale wiedzą, że bezpieczeństwo ratownika zawsze jest na pierwszym miejscu. Obowiązująca w samolotach podczas sytuacji awaryjnych reguła dotycząca zakładania masek z tlenem mówi o tym, że w pierwszej kolejności dorośli powinni założyć je sobie, a dopiero potem, zadbawszy o własne bezpieczeństwo, mogą zająć się swoim dzieckiem lub innymi osobami potrzebującymi pomocy […]. Podobnie i my w sytuacji trwającej pandemii […] świadomi konieczności niesienia pomocy naszym uczniom powinniśmy właśnie dla ich dobra zadbać o siebie” (s. 82-83).

Postulat ten wydaje się aktualny także obecnie, mimo że lockdown został już zniesiony.

Trzymamy za Was kciuki. Abyście byli w tym roku waleczni jak „Mulan”. Niepowstrzymani jak „Creed”. Ostrożni jak Marlin z „Gdzie jest Dory”. Pełni wiary w swoich uczniów jak Brigitte ze „Szkoły Babel”. Emanujący łagodnym optymizmem w Paddingtonowym typie. W Wasze niezwykłe moce nadzieje pokładamy nie tylko my. I pewnie właśnie to bywa dla Was bardziej obciążające niż dodające otuchy…

Może zatem nie nasze słowa, a wyselekcjonowane przez nas filmy, będą dla Was wsparciem: emocjonujące fabuły jednoczące widzów i pomagające omówić sytuacje kryzysowe.

Szczególnie serdecznie polecamy Waszej uwadze nowe pakiety edukacji z filmem, których koncepcja zarysowała się właśnie w odpowiedzi na nieoczekiwane skutki pandemii. Opracowana przez nas Akademia Filmowa realizowana jest w kinach Multikino i Cinema3D w całej Polsce. Za sprawą systemu JEDNA SALA = JEDNA KLASA oraz innych rozwiązań sanitarnych kino jest jednym z najbezpieczniejszych miejsc w każdym mieście. Przekonajcie się:

Z wyrazami szacunku i podziwu,
Redakcja FILMU W SZKOLE

Agnieszka Powierska